Znajdujesz się w: Strona główna » Biblioteka Obrońcy Życia » Aborcja » Podziemie aborcyjne

Podziemie aborcyjne

Sprawa istnienia podziemia aborcyjnego, czyli nielegalnie wykonywanych zabiegów przerywania ciąży stała się w naszym kraju - szczególnie od czasu wprowadzenia ustawy chroniącej życie - kwestią niezwykle kontrowersyjną, a także przedmiotem manipulacji mediów i wielu środowisk. Dotyczy to kręgów feministycznych, finansowanych przez zachodnich sponsorów. Feministki celowo wyolbrzymiają i nagłaśniają rzekomo masową skalę tego zjawiska w Polsce, podając kuriozalne nieraz statystyki. Informacje tego rodzaju z zadziwiającą szybkością trafiają następnie do zachodniej prasy... Niech poniższy artykuł stanowi przyczynek do dyskusji w tej sprawie.


Stan prawny

Ustawa o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży została uchwalona 7 stycznia 1993 r. Ustawa zakazuje aborcji poza 3 przypadkami: zagrożenia życia lub zdrowia matki, nieodwracalnego ciężkiego uszkodzenia płodu oraz gdy istnieje podejrzenie, że ciąża jest wynikiem czynu zabronionego. Ustawa nie przewiduje żadnych kar dla kobiet poddających się aborcji, lecz jedynie dla lekarza.

Oficjalne statystyki rządowe

Ustawa zobowiązuje rząd do sporządzania corocznych raportów z jej wykonywania. Według statystyk rządowych, liczba nielegalnych zabiegów przerywania ciąży jest niewielka: 52 w 1997 r., 55 w 1998 r., 62 w 1999 r., 83 w 2000 r., 60 - w 2001 r. (źródło: Sprawozdania Rady Ministrów z wykonania Ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku za lata 1997 — 2001).

Wszelkie szacunki na temat skali podziemia aborcyjnego w Polsce obarczone są poważnym ryzykiem błędu. Policja i prokuratura zajmują się zaledwie kilkoma przypadkami nielegalnej aborcji rocznie. Organy ścigania, które zostały utworzone do wykrywania przestępstw są bierne w przypadku ścigania przestępstwa nielegalnej aborcji. Zestawienie ilości ogłoszeń prasowych (mówiących o „regulacji miesiączki”, „zabiegach tanio”) z ilością przestępstw zgłoszonych do prokuratury wskazuje na opieszałość organów ścigania.

Skala zjawiska w Polsce: ok. 10 tys. rocznie

Najrzetelniejszym ze źródeł są dane z roku 1997, podczas rocznego obowiązywania nowelizacji ustawy, dokonanej 30 sierpnia 1996 r., dopuszczającej tzw. aborcję na życzenie.
Ustawa ta weszła w życie 4 stycznia 1997, a przestała obowiązywać 23 grudnia 1997, w dniu ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzającego jej niezgodność z Konstytucją RP. Liczba dokonanych w 1997 r. zabiegów przerywania ciąży wyniosła 3047.

Nie ulega dyskusji, że oficjalne dane dotyczące liczby aborcji, nawet w warunkach jej legalności, odbiegają od stanu faktycznego, a nie wszystkie dokonane aborcje są rejestrowane z osobistych powodów kobiet, bądź w celu uniknięcia płacenia podatku przez lekarza. Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka szacuje liczbę nielegalnych aborcji w przedziale 7-13 tys. rocznie.

Jak uzyskano tę liczbę?

Najbardziej aktualne dane na temat ilości legalnych aborcji w 1997 r. czyli 3 tys., pomnożono przez opracowany przez demografów, wskaźnik stosunku ilości legalnych aborcji do ilości nielegalnych aborcji w warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Został on wyliczony przez demografa, prof. dr. hab. Marka Okólskiego, który stwierdził, że stosunek ten wynosi około 1:2. Niezależny badacz, lek. med. o. Karol Meissner oszacował ten wskaźnik na 1:4.
Tak więc przyjmując wskaźnik o. K. Meissnera i mnożąc liczbę aborcji w 1997 r. — 3047 przez wskaźnik 4, otrzymujemy ponad 12 tys. nielegalnych aborcji. Natomiast przyjmując wskaźnik prof. Okólskiego, otrzymujemy 6 tys. nielegalnych aborcji rocznie.

Drastycznie zawyżane szacunki feministek

Nagłaśniana w mediach liczba 200 tys. nielegalnych aborcji rocznie ma swe źródło w raporcie Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny „Ustawa antyaborcyjna w Polsce - funkcjonowanie, skutki społeczne, postawy i zachowania” z roku 2000. Raport ten jest nierzetelny w wielu miejscach. Na przykład: w rozdziale „Postawy środowiska medycznego wobec aborcji”, wnioski na ten temat wynikają z ankiet przeprowadzonych wśród 10 (słownie: dziesięciu) osób: 6 lekarzy i 4 położnych i pielęgniarek.

Przeanalizujmy sposób, w jaki oszacowano ilość nielegalnych aborcji na 80-200 tys. rocznie:

    • O masowej skali podziemia aborcyjnego według autorek raportu ma świadczyć zmniejszająca się liczba urodzeń w Polsce. Tymczasem spadek przyrostu naturalnego jest obserwowanym od kilkudziesięciu lat trendem ogólnoeuropejskim. Zmiana struktury rodziny, przesunięcie wieku zawierania małżeństw, zwiększające się stosowanie środków i metod planowania rodziny, zmniejszanie się liczby kobiet w wieku rozrodczym, wzrost poziomu wykształcenia kobiet, a w Polsce jeszcze szczególnie wysokie bezrobocie, nieskuteczna polityka prorodzinna państwa - to obiektywne przyczyny spadku przyrostu naturalnego. Dostępność aborcji jest zaledwie jednym z wielu - i to nie najważniejszym - czynnikiem kształtującym ten trend.
    • Autorki raportu szacują skalę podziemia aborcyjnego na podstawie porównań z takimi krajami jak Litwa, Czechy czy Łotwa. Szacowanie ilości nielegalnych aborcji na podstawie odniesienia do innych krajów europejskich jest niemiarodajne. „Porównania z krajami nadbałtyckimi i innymi sąsiadami nie mogą być uzasadnieniem dla oceny liczby aborcji w Polsce. Częstość chorób przenoszonych drogą płciową (w tym HIV), zgonów kobiet w związku z ciążą, porodem i połogiem, umieralność płodów i noworodków są w tych krajach dużo wyższe niż w Polsce. Jedną z przyczyn jest duża liczba aborcji, która wtórnie prowadzi do tych powikłań. Sytuacja społeczna, zdrowotna tych krajów i Polski nie jest porównywalna” (prof. dr hab. n. med. Bogdan Chazan, Raport wyssany z palca, „Głos dla Życia”, nr 5/2003).


Argumenty świadczące o nieprawdziwości szacunków rzędu 200 tys. nielegalnych aborcji rocznie

Polki w ciągu ostatnich 20 lat przestały uważać aborcję za „zabieg medyczny” bądź „metodę kontroli urodzeń”. Jeszcze przed uchwaleniem ustawy chroniącej życie, nastąpił diametralny spadek liczby aborcji. Również w ostatnich 20 latach znacznie wzrosło w polskim społeczeństwie przekonanie o konieczności ochrony życia dziecka poczętego. Dane OBOP z czerwca 2003 r. (OBOP 064/03 „Polacy o aborcji i ustawie antyaborcyjnej”) mówią o 81% zwolennikach (50% na „tak”, 31% na „raczej tak”) ochrony prawnej życia dzieci nienarodzonych.

Zmniejszająca się liczba zgonów kobiet związanych z ciążą porodem i połogiem (por. wykres 1), stale poprawiające się zdrowie prokreacyjne kobiet oraz zmniejszająca się śmiertelność noworodków, przeczą sugerowanej przez Federację na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny liczbie 200 tys. nielegalnych aborcji rocznie. Masowa skala zjawiska nielegalnej aborcji powodowałaby pogorszenie tej sytuacji, nie zaś polepszanie, jak to w rzeczywistości ma miejsce.

źródło: Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania w roku 2001 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku

 

Rok Zgony matek
1991 80
1992 58
1993 60
1994 48
1995 55
1996 33
1997 45
1998 30
1999 28
2000 25


Zmniejszająca się liczba poronień samoistnych. Niemożliwe jest masowe klasyfikowanie przez lekarzy nielegalnych aborcji pod nazwą poronień samoistnych. Wskaźnik poronień samoistnych na 1000 kobiet w wieku rozrodczym w latach 1990-2001 zmniejszył się dwukrotnie (z 6 do 3). Bezwzględny spadek liczby poronień samoistnych obrazuje poniższa tabela.

dane: Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania w roku 2001 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku

 

Rok Liczba poronień samoistnych
1990 59 454
1991 55 992
1992 51 802
1993 53 057
1994 46 970
1995 45 300
1996 45 054
1997 44 185
1998 43 959
1999 41 568
2000 41 007
2001 40 559


Zawyżanie skali podziemia aborcyjnego

Drastyczne zawyżanie danych na temat skali podziemia aborcyjnego miało już wielokrotnie miejsce w historii. Jest metodą stosowaną przez środowiska proaborcyjne w celu legalizacji aborcji.

USA
W Stanach Zjednoczonych w latach 60 i 70. ub. wieku działała organizacja NARAL, której celem była legalizacja aborcji. Jeden z jej założycieli, dr Bernard Nathanson (który po latach zaprzestał wykonywania aborcji i został działaczem pro-life), tak opisuje działania NARAL: Sfałszowaliśmy dane na temat nielegalnych zabiegów przerywania ciąży wykonywanych każdego roku w USA. Mass mediom i opinii publicznej przekazywaliśmy informacje, że rocznie przeprowadza się w Stanach około miliona aborcji, chociaż wiedzieliśmy, że naprawdę jest ich około 100 tysięcy. Podczas nielegalnych zabiegów umierało rocznie 200-250 kobiet, ale stale powtarzaliśmy, że śmiertelność jest znacznie wyższa i wynosi 10 tysięcy rocznie. Liczby te zaczęły kształtować świadomość społeczną w USA i były najlepszym środkiem, aby przekonać społeczeństwo, że trzeba zmienić prawo antyaborcyjne. Sfałszowane przez nas dane na temat przerywania ciąży wpłynęły na legalizację aborcji przez Sąd Najwyższy.

Wielka Brytania
Podobna sytuacja miała miejsce w trakcie kampanii na rzecz legalizacji aborcji w Wielkiej Brytanii. Brytyjskie organizacje proaborcyjne w latach 1960-65 podawały, że na terenie Wielkiej Brytanii i Walii dokonuje się rocznie 250 tysięcy nielegalnych zabiegów przerywania ciąży. Była to nieprawda. Rada Królewskiego Towarzystwa Ginekologicznego i Położniczego wydała w 1966 roku następujące oświadczenie: Wielokrotnie podawano, że liczba nielegalnych aborcji wynosi 100 tys. rocznie, najnowsze szacunki mówią nawet o 250 tysiącach. Te liczby - podobnie jak wcześniejsze szacunki mówiące o 50 tys. nielegalnych aborcji rocznie - nie mają żadnych rzeczywistych podstaw. (British Medical Journal, 1966; 1: 850-854)

Po legalizacji aborcji w Wielkiej Brytanii w 1968 r. legalnych aborcji było 23,6 tys., w 1969 54,8 tys. Od momentu legalizacji aborcji w tym kraju do chwili obecnej, nigdy liczba aborcji nie osiągnęła 250 tys.

Niemcy
W Niemczech (RFN) aborcję zalegalizowano w 1976 r. Przed legalizacją zwolennicy aborcji podawali rzekomą liczbę nielegalnych zabiegów, szacowaną przez nich nawet na 3 miliony rocznie. Po legalizacji liczba aborcji wynosiła 54 309 w 1977, oraz 73 548 w r. 1978. Ponadto warto przypomnieć znamienny absurd: niemieccy agitatorzy proaborcyjni podawali, że rocznie wskutek nielegalnej aborcji umiera od 10 do 40 000 Niemek. Tymczasem rocznie w tym kraju umierało z wszystkich przyczyn średnio 13 000 kobiet w wieku rozrodczym.

Polska
Sytuacja w Polsce w latach 50-tych wyglądała podobnie. Strona rządowa, chcąc zalegalizować przerywanie ciąży, podawała zupełnie zafałszowane szacunki. Podawano np.: Według oceny Ministerstwa Zdrowia, liczba zabiegów dokonywanych z naruszeniem dotychczas obowiązujących przepisów sięga ok. 300 tys. rocznie, lub jest nawet wyższa.
(„Trybuna Ludu” nr 116 z 26 kwietnia 1956 r. s. 4).
Tymczasem po legalizacji w 1956 r. liczba legalnych aborcji wynosiła: w 1957 r. — 36 368, w 1958 r. — 44 233, czyli niemal dziesięciokrotnie mniej (Biuletyn Statystyczny za rok 1960, nr 2).

Wnioski

Liczba czynów zabronionych prawem, niebezpiecznych dla zdrowia czy nawet życia oraz kosztownych, jest z pewnością dużo niższa od liczby tych samych czynów po ich legalizacji, dokonywanych bezpłatnie w dobrych warunkach. Podawanie zawyżonych danych na temat skali nielegalnej aborcji jest — jak widać z przytoczonych danych — stałym elementem kampanii proaborcyjnej. Jej celem jest wpojenie społeczeństwu przekonania, że należy ten stan rzeczy zaakceptować i — co za tym idzie — zalegalizować.
Powyżej wykazano, że podawane ostatnio w Polsce przez środowiska aborcyjne szacunki podziemia aborcyjnego, sięgające rzekomo 80-200 tysięcy rocznie, są całkowicie niezgodne z rzeczywistością.

Rzetelne analizy wykazują, że wielkość tzw. podziemia aborcyjnego w Polsce zawiera się w granicach 7 tys. — 13 tys. rocznie.

GŁOS DLA ŻYCIA, 1/2004
poprzedni Aborcja - wróć
Strona główna Magazyn "Głos dla życia" Sklep ProLife Biblioteka Obrońcy Życia Galeria zdjęć Linki Jeden z nas - Apel do Polek i Polaków

Biuro w Poznaniu: Fundacja "Głos dla Życia" ul. Forteczna 3, 61-362 Poznań, tel. (061) 653 03 95, fax (061) 653 03 94

Nr KRS 0000141695, Nr konta bankowego: 85 1090 1359 0000 0001 1472 2290 .

www.prolife.com.pl e-mail: federacjazycie@prolife.com.pl

Strony Internetowe Agencja Reklamowa Poznań eCreo.eu